U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Artikel Provinciale Zeeuwse Courant dinsdag 12 augustus 2003.

Pater Michel Rameckers van de Congregatie van de Heilige Harten uit Bavel voelt zich thuis in de Strandkerk van Zoutelande. In de openluchtkerk aan de Bosweg vindt hij de betekenis van Psalm 23 en hij put kracht uit dat gebed om de hele week weer bezig te zijn. Vooral de strofe 'Hij voert mij aan rustige wateren' betekent veel voor de pater, die gisteren zijn veertigjarig jubileum vierde.

De RK toeristenkerk Sint Catharina bestaat 44 jaar. Het godshuis ontstond op initiatief van de Middelburgse pastoor H. Snel van de Petrus en Paulusparochie uit Middelburg. Badgasten vroegen hem eind jaren veertig herhaaldelijk of het niet mogelijk was om tenminste op zondag een Heilige Mis bij te wonen. Middelburg was te ver en met de vervoersmiddelen uit die tijd, was het ondoenlijk om vanuit Zoutelande naar Middelburg te rijden. Na veel soebatten kon aan het begin van het toeristenseizoen in 1959 eindelijk de Strandkerk in gebruik worden genomen. Het gebouw bestaat uit een open middenstuk, met vier bomen en daaromheen een overdekte galerij.

Een medebroerder van pater Rameckers uit Bavel, Jan van Berkel, nam de eucharistievieringen voor zijn rekening toen het kerkbezoek steeds drukker werd en de Middelburgse priesters geen tijd meer hadden. Van Berkel kwam daarvoor elk weekend op zijn brommertje naar Zoutelande. Hij is tot twee jaar geleden altijd blijven komen. Tijdens de pinksterviering en de week, waarin de bouwvakvakantie valt, is hij altijd nog aanwezig. In 1963 kwam pater Rameckers in beeld. Hij coördineerde het rooster van de paters uit Bavel.

Zon
Pater Rameckers is trots op 'zijn' Strandkerk in de open lucht. "Als je hier binnenkomt, dan heb je het idee dat het leven gewoon doorgaat. Je hebt zon en je hebt regen. Je komt niet in een afgesloten geheel, waar God als het ware gevangen wordt." Bezoekers van de Strandkerk pakken bij binnenkomst zelf een stoel en zoeken een plekje op het grasveld. Bij slecht weer zitten ze onder de galerij.

De sfeer in de kerk is ongedwongen, weet de pater. "Mensen bidden ook allemaal hardop mee. We zingen hier ook veel meer dan in een andere kerk, want we hebben hier geen koor." Het meest opvallende aan de Strandkerk noemt pater Rameckers het feit dat bezoekers bewust naar de Bosweg komen. "Want wie gaat nu tijdens zijn vakantie naar de kerk? Mensen doen als ze hier komen, ook veel meer mee."

Missionaris
Aanvankelijk wilde pater Rameckers missionaris worden. Hij wilde 'de heidenen in het oerwoud' het Woord van God brengen. Het kwam er nooit van. De pater belandde in Den Bosch, in een achterstandswijk met veel werklozen. "Gouden mensen", zegt hij nu. Ook zette hij een tehuis op voor mensen, die acuut dakloos werden. Het was zwaar werk. In de weekenden in Zoutelande putte hij, mede door Psalm 23, weer de kracht op om de hele, volgende week weer bezig te zijn. Pater Rameckers komt nagenoeg iedere zondag vanuit Bavel naar Zoutelande van april tot en met september.


De pater heeft legio anekdotes over zijn werk in de Strandkerk. Hij kan zich nog levendig een vroege paasdienst herinneren. "De sneeuw kwam met bakken uit de hemel. De mensen moesten vluchtten naar het afdakje. Vijf jaar later had ik weer een paasdienst. Ik vroeg de kerkgangers of ze zich nog de Pasen van een aantal jaren ervoor konden herinneren. Nu zat iedereen in een bloesje vanwege de hitte." In de loop der jaren sloot hij drie huwelijken, leidde hij een begrafenisdienst en doopte hij een kind. "Dat was hier verwekt", lacht hij.

Met zijn 78 jaar hoopt de pater het nog jaren vol te houden, al is volgens hem geen sprake van volhouden. "Volhouden? Nee hoor, ik kom hier veel te graag. Zolang ik gezond blijf, kom ik. Ik heb het geluk gehad dat ik bijtijds ben geholpen aan alle mankementjes, die ik heb gekregen."

Bron: Provinciale Zeeuwse Courant 

www.kerknieuws.nl